امین آقاجری آثار خطاطی خود را بر روی چوب در قالبی تازه در نمایشگاهی خصوصی در منزل خود به نمایش گذاشته است . بازدید از نمایشگاه خالی از لطف نبود . ترکیب زنده ادبیات و هنر خطاطی در فضایی کاملا صمیمی . اشعار و قطعات ادبی از بزرگان ادب فارسی و غیر فارسی انتخاب شده بود . البته با توجه به آنچه قبلا از آقاجری دیده ام توقع دیدن آثاری را داشتم که بیشتر حضور گرافیک و تکنیک های بصری در آنها مشهود باشد اما به گفته خودش این نمایشگاه شروعی است برای عرضه آثار ش و به تدریج آثار تجربی اش نیز در میان دیگر آثار ظاهر خواهند شد . البته نوع چیدمان آثار نیز قابل توجه بود و ویژگی مهمتر مدرن بودن نحوه برگزاری نمایشگاه بود به عنوان یک گالری آپارتمانی . باید به آقاجری تبریک گفت و منتظر نمایشگاههای بعدی اش ماند . ضمنا گویی تا کنون حدود هشتاد درصد آثار نیز فروش رفته که آمار بسیار خوشحال کننده ای است .
(عکس از مجید جمشیدی)
خبر دار شدم که مدیران فرهنگی فرهنگسرای طوبی مجسمه ساخت هنرمندان بندرعباس را که تنها اثر هنری موجود در محوطه فرهنگسرا بوده را شکسته اند . خبری ناگوارتر از حتی دزدیده شدن برخی مجسمه ها .این از اهمیت مسئله فرهنگ و هنر برای مسئولین فرهنگسرا خبر می دهد .
با چه توجیهی ؟
به چه دلیلی ؟
چرا با مخفی کاری ؟
ریشه های این اتفاق در کجاست ؟
آیا وقت آن نرسیده که در مدیریت فرهنگسرای طوبی تحولی اساسی صورت گیرد ؟
آیا کسی پاسخگوی این اتفاق خواهد بود ؟
آیا کسی شهامت توضیح و پیگیری مسئله را دارد ؟
با تیشه و کلنگ به جان اثر هنری افتادن چه نامی می تواند داشته باشد ؟
این
مطلب رو به بهانه بازدید از نمایشگاه آثار احمد کارگران می نویسم . نمایشگاهی با عنوان سوز . ترجیح میدم در حاشیه عنوان نمایشگاه و... قدم بر ندارم . ما در طول این سالها کارهای زیادی از احمد کارگران دیدیم . اما اون چیزی که بیشتر از هر مسئله ای در حین بازدید و حتی پس از اون ذهن منرو به خودش مشغول کرده یک سری سئواله . سئوالاتی مثل اینها :
این سئوالات و چندین سئوال دیگه ذهن من رو به خودش مشغول کرده .البته این سئوالات رو نه از باب کنایه که از باب تعهد مطرح می کنم .